zondag 5 mei 2019

Het Aekingerzand

Ondanks dat het niet zulk mooi weer is en er buien met hagel worden voorspeld, besluiten we een wandeling te gaan maken in het Aekingerzand. 
Het Aekingerzand is een uitgestrekt gebied met zandverstuivingen, dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Drents-Friese Wold. Het ligt bij Appelscha in het grensgebied van de provincies Drenthe en Friesland.

We lopen eerst langs een vennetje. De wolken worden prachtig weerspiegeld in het water.

En dan komen we op de zandvlakte. Er hangt een dreigende lucht. Hopelijk gaat die net langs ons...

Op de zandvlakte staat hier en daar een den.

We laten onze voetsporen achter in het zand, maar die zullen er niet lang blijven staan, want... 

... de wind waait en wist alle sporen uit.

Door de fraaie wolken ziet de omgeving er dubbel zo mooi uit.

De zandvlakte gaat over in heide. Aan het eind daarvan staat een uitkijktoren.

Deze keer gaan we niet naar boven, het waait ons te hard. 

Verder gaat het langs vennetjes en kale vlaktes met hier en daar een den, waar dan zomaar een leeuwerik in kan zitten.

We beklimmen de laatste zandheuvel en...

... steken de weg over naar een heel andere biotoop: bossen en weilandjes.


Langs de paden staan uitgebloeide paardenbloemen. 
Deze is de helft van z'n zaadjes al kwijt, verspreid door de wind. 

We steken een open vlakte over en zien een geweldig mooie bui hangen. 

Oeps, hij komt onze kant op.

Aan de andere kant zien we deze mooie wolkenpartij.

En ja hoor, de bui heeft ons bereikt. We zijn net beland bij een bankje waar we ons verschuilen onder het zeiltje dat René (bijna) altijd bij zich heeft. Hagelstenen kletteren op ons neer.

De bui duurt maar even (helaas, zou ik haast zeggen, want het was best gezellig met dat getik) en het zeiltje gaat weer in de rugtas.

Na zo'n regen/hagelbui ziet alles er weer anders uit.

We lopen verder langs prachtige fluitenkruid-weggetjes.

De dennen maken allemaal nieuwe vruchten en twijgen.

Populieren hangen vol met pluizige bolletjes.

We horen steeds een koekoek roepen, maar zien hem niet. Uiteindelijk zien we hem toch landen in een boom, weliswaar een eind weg, maar we krijgen hem op de foto.


Dan komen we aan bij het Aekingermeer, een prachtige recreatieplas. Er zwemmen kuifeendjes, ganzen, wilde eenden en in de verte staat een zilverreiger.

Terwijl we staan te kijken, trekt een nevel vanaf het land het meer op.

Dit meer wordt ook wel het Canadameer genoemd. Ik snap wel waarom. 
Als je dit plaatje ziet, kun je bijna niet geloven dat we gewoon in Drenthe/Friesland zijn.
De schitterende wolkenluchten maken de beleving natuurlijk extra mooi.

We hebben weer genoten van deze prachtige wandeling. 
De route (ongeveer 6,7 km lang) hebben we gevonden via de app ViewRanger. 



vrijdag 19 april 2019

Liefde op het eerste gezicht?

Dit winterkoninkje staat al een tijdje bij ons in de tuin. Het is gemaakt door Harm Echten, een kunstenaar hier uit Ruinen. Harm maakt hele mooie dingen van zink en lood. Verder maakt hij ook aquarellen en etsen. 
Dit winterkoninkje wordt vaak als uitkijkpunt gebruikt door allerlei dieren, zoals libellen, juffertjes en natuurlijk vogels.

Gisteren zat ik buiten en toen zag ik dat er een heggenmus landde naast het winterkoninkje.

"Hé, hallo knapperd!"

 "Hmmm, hij zegt niet veel terug..."

"Even kijken of er nog andere knapperds rondvliegen".

"Als ik nou bovenop hem ga zitten, kan ik het beter zien."

"Nee, helaas niks te zien."

"Aan de andere kant dan misschien?"

"Nee, ook niet. Saaie boel hier..."

zaterdag 23 maart 2019

Lente!!

Vrijdag waren vrienden uit Brabant bij ons op bezoek. Het was mooi weer, dus we besloten een rondje Dwingelderveld op de fiets te doen. 
We begonnen bij de schaapskooi. We wisten dat er al veel lammetjes waren geboren. Die zijn altijd prachtig om te zien.

Hier zie je de schapen met lammetjes in de "oude" kooi. Deze lammetjes zijn al wat groter, de hele kleintjes lopen nog in de nieuwe kooi. De lammetjes hebben allemaal verschillende kleuren en ze voelen knuffelzacht aan.

Hallo dames! Wat hebben jullie prachtige kindjes!

Heel schattig, zoals deze kleintjes heerlijk in het zonnetje liggen.

Hmmm, een mooi lammetje, maar die oormerken... niet mooi, maar wel noodzakelijk. 

Honger!!


In de nieuwe kooi kwam de kudde binnen. Daar waren lammetjes bij die ook al mee naar buiten mochten. Ze werden begroet door de schapen in het voorste stuk van de kooi. Daar liepen de ooien met de heel jonge lammetjes, die nog niet mee naar buiten mochten. 
Het was een geblaat van jewelste. 


De tocht ging verder over het fietspad door de hei. Daar wachtte ons een verrassing: we zagen twee kraanvogels, ver weg in het veld, bijna niet met het blote oog te zien.

Verder ging het richting radiotelescoop. We zagen al mensen met dikke camera's bij de bekende wal. Daar waren dus vast en zeker adders te zien. En ja hoor: er lagen er minstens vier!


Deze kwam in beweging. Nu konden we goed zien hoe snel ze eigenlijk zijn.



Deze lag lekker in het zonnetje.

We stapten weer op de fiets richting de kijkhut bij de Davidsplassen, want we hadden gehoord dat daar blauwe heikikkers te zien waren.
Dit is het uitzicht vanuit de hut.

We zagen kikkers genoeg, alleen waren ze wat lastig te fotograferen tussen al die grasstengels.

We konden zien dat ze nog een blauwe kleur hadden. 
Er lag ook al heel wat kikkerdril.


Behalve kikkers waren er ook veel vogels te zien.
In het rechter dennetje en in de tweede den van links zitten witte kwikstaarten.

In het water zwommen veel eenden, waaronder deze kuifeendjes. 

Ook zagen we smienten en heel veel wilde eenden.

Aan de overkant van het water zag René heel in de verte (nauwelijks met het blote oog te zien) drie reeën grazen. Hier zie je er twee.

Ze voelden zich volkomen op hun gemak.

En deze twee blijkbaar ook...

Het was weer een heerlijke fietstocht. We hebben veel bijzonders gezien, eigenlijk alle bijzondere dieren die in het Dwingelderveld voorkomen, alhoewel.... de wolf.... die hebben we niet gezien.