dinsdag 3 juli 2018

Op zoek naar weidebeekjuffers

Het is alweer bijna een maand geleden dat we een tip van iemand kregen over weidebeekjuffers. Er zouden er een heleboel zitten in een watertje in de buurt van Uffelte. Aangezien die diertjes ons altijd enorm fascineren, gingen we meteen op zoek. En ja hoor, we zagen er inderdaad heel veel!

Het zijn vooral de mannetjes die erg opvallen door hun prachtige blauwe kleur en hun gefladder als elfjes boven het water.

Opvallend is de donkere vlek in de vleugels. 
Hierdoor kun je ze onderscheiden van de bosbeekjuffers, waarvan de vleugels helemaal donker zijn.

Het was heel druk boven het water. Op deze gele plomp zaten maar liefst vier jufferpaartjes hun eitjes af te zetten. Een vijfde stelletje vloog erboven.

Ongelooflijk, hoeveel eitjes er worden afgezet.

Drie stelletjes op een rij...

Maar we kwamen natuurlijk voor deze hier. Wat een prachtig exemplaar!

René was ook druk aan het fotograferen. Als je goed kijkt, zie je de weidebeekjuffers op nog geen meter afstand voor z'n voeten fladderen.

Een luchtaanval van een beekjuffer op een paar gewone jufferstelletjes.

Hier zie je goed dat de weidebeekjuffers veel groter zijn dan de gewone waterjuffertjes.

Ook in de dierenwereld gaat het er niet altijd even eerlijk aan toe: Met z'n drieën tegelijk tegen die arme kleine juffertjes.

Maar je ziet het: de kleintjes laten zich niet op de kop zitten en vechten dapper terug.

Dit is het vrouwtje van de weidebeekjuffer. Ze heeft een groen metaalglanzend lichaam en egaal gekleurde vleugels. Ze is lang niet zo opvallend als het mannetje.

Dit mannetje had een eendagsvlieg te pakken. Hij is druk bezig om de vleugels eraf te knagen.

Het is eten of gegeten worden. Deze juffer had de pech om in een spinnenweb terecht te komen.

We zagen ook nog deze oeverspin. Hij wordt ook wel Jesus Spider genoemd, omdat hij, net als Jezus, over het water kan lopen.

Maar het aller-, aller-, allermooiste vind ik deze prachtige weidebeekjuffers. 

Als jij ze ook wil zien, dat kan, hoor. Ze fladderen nog rond tot in september. Je vindt ze bij beekjes met langzaam stromend water.

zaterdag 26 mei 2018

Watersnuffels...

Het was vandaag weer een drukte van belang rond onze vijver. 
Watersnuffels vlogen af en aan om hun eitjes in het water af te zetten. Ik zat er een tijdje naar te kijken en besloot toen toch maar weer m'n camera te pakken. 
Het gedrag van die juffers blijft me fascineren.

Ik ben er op m'n buik bij gaan liggen. Zo kon ik de juffers recht in hun ogen kijken.

Drie stelletjes tegelijk zochten een geschikte plek.

Zo héél groot is onze vijver niet, dus de plekjes die geschikt zijn, waren druk bezet.

Terwijl het vrouwtje haar eitjes afzet, wordt ze stevig in haar nek vastgehouden door het mannetje. Dit om te voorkomen dat een ander mannetje zijn vrouwtje gaat bevruchten.

Het levert leuke plaatjes op, als je op ooghoogte fotografeert.

Hier zie je goed hoe het mannetje het vrouwtje beet heeft. 
Ik vind 't behoorlijk macho-gedrag van het mannetje. Het moet voor 't vrouwtje geen prettig gevoel zijn om bezig te zijn, terwijl ze zo hardhandig in haar nek wordt vastgehouden. 

Zie je wel: ze kijkt niet echt vrolijk...

Een triootje??

Dit stelletje dacht zeker dat ik ze niet zag, maar toch...

Sommige plekjes zijn heel geliefd bij de juffers. 
Hier zat al een stelletje, toen er een tweede stel aan kwam...

... dat blijkbaar ook op dezelfde plek wilde gaan zitten.

Het leek zelfs of de mannetjes met elkaar op de vuist gingen...

... maar dat zal ik me wel verbeeld hebben. 
Even later leek het of ze aan het dansen waren.

Zo ging het zo'n beetje de hele dag door. Uiteindelijk moeten er honderden eitjes zijn afgezet. 
Tjonge, als daar allemaal watersnuffeltjes uit komen, wordt het héél druk in onze tuin...

donderdag 10 mei 2018

Van eitje via larve tot juffer...

Het was gisteren heel erg warm. We zaten heerlijk buiten bij de vijver. Daar is altijd wat te zien.

Zoals dit paartje vuurjuffers dat druk bezig is om eitjes af te zetten op de waterplantjes. 
Zo begint het dus: juffers leggen eitjes, uit die eitjes komen larfjes, die zich in het water enkele malen vervellen en vervolgens (soms na een paar maanden, soms na een paar jaar) uit het water kruipen. En wat sluipt er dan uit zo'n larve: juist, een nieuwe juffer.

En dat was wat we aan de vijverrand zagen: een juffer die net uit z'n larvehuid was gekropen en nu bezig was zich op te pompen. Je ziet hier dat het lijf nog korter is dan de vleugels.
Ik besluit om het proces te volgen en te wachten tot hij wegvliegt.

Wachten duurt altijd lang. 
Ondertussen zie ik andere leuke dingen, zoals deze juffer die verstoppertje aan het spelen is.

Deze dus...

Hier zie je dat het lichaam de lengte van de vleugels heeft bereikt.

Wespen vliegen af en aan om water te komen drinken...

... en schaatsenrijders zijn bezig om voor nageslacht te zorgen.

Hoe is het ondertussen met de juffer? Het lichaam wordt steeds langer en begint meer kleur te krijgen.

Dit lijkt wel een buitenaards wezen boven een vliegende schotel in het heelal.

Het wemelt van de slakken in de vijver.

Wanneer zou hij nou eens klaar zijn en wegvliegen?
Ik had verwacht dat het al met al een half uur zou duren, maar zo langzamerhand zitten we al meer dan een uur te wachten.

Een koolmees heeft ook last van de warmte en komt een bad nemen.

Heerlijk!

De wespen blijven komen.

Deze mus heeft zo te zien ook zin in een  bad.

Ja hoor, de spetters vliegen haar om de oren.

Haha, prachtig! En dat allemaal op twee meter afstand!

Zo gaat dat in z'n werk: je draait je kop flink in 't rond...

... en je rolt je hele lijf door het water...

... en je bent helemaal opgefrist! Heerlijk toch?

Nee, hij is nog steeds niet weggevlogen. Je kunt wel zien dat er wat meer beweging in zit. Hij begint met z'n pootjes en kop te bewegen en soms spreidt hij z'n vleugels even uit.
Zie je hoe mooi rood hij al is? Je kan nu zien dat 't een vuurjuffermannetje is.

Ondertussen gaan deze twee maar door met eitjes afzetten.

Het mannetje houdt 't vrouwtje stevig in haar nekvel, bang dat een ander mannetje haar ook bevrucht.

En toen moest ik weg, naar het Bezoekerscentrum voor een overleg over de Big 5 van volgende week.  

En toen ik terugkwam, was de juffer gevlogen.
Wat overbleef was het lege omhulsel van de larve...